Jest to książka, którą przeczytałam jakiś czas temu, ale powoli będę nadrabiać zaległości we wpisach. Przez wakacje czytałam, mimo to nie podzielę się raczej wszystkimi książkami, bo nie sądzę, by było warto omawiać je wszystkie. W najbliższym czasie będę dodawać nowe wpisy o tychże książkach.
Ale do rzeczy.
Autorką tego dzieła jest Agatha Christie. Akcja ma miejsce w dwudziestym wieku w Anglii. Pewien cudzoziemiec robi nietypowe przyjęcie: zaprasza czwórkę morderców, którym nic nie można było udowodnić i czterech śledczych. O wszystkim wie jedynie Herkules Poirot. Podczas rozmowy gospodarz pozwala sobie na na aluzje, które przyczyniają się do jego zgonu, gdyż tego samego wieczoru zostaje zasztyletowany, a sposobność miał każdy z czterech jego podejrzanych gości.
Jest to interesująca pozycja. Tutaj naprawdę największe znaczenie ma psychologia, będąca przecież specjalnością „największego detektywa wszech czasów”. Bardzo lubię Poirota, jednakże Ariadna Oliver nie należy do moich ulubionych postaci. Chociaż jest sympatyczna, dość inteligentna i sprytna, jej sposób bycia jest odrobinę denerwujący. Rozumiem oczywiście, że prawdopodobnie to właśnie było celem autorki, bo taka osoba dodaje książce uroku poprzez zróżnicowanie bohaterów.
Zakończenie było niesamowite. Dwa razy byłam święcie przekonana, że Poirot już wyjawił, kto jest mordercą i dopiero za trzecim istotnie go zdemaskował. Oczywiście żaden z podejrzanych nie był w przeszłości bez skazy- każdy miał coś na sumieniu.
Gorąco polecam tę książkę, mam nadzieję, że jeśli po nią sięgniecie sprawi wam tyleż radości co mi. Moja ocena to 5/5.